Βίκη Ρουσιάδου

Ζω και εργάζομαι στην θεσσσλονικη Η εικαστική αυτή πορεία ξεκινά από την απόλυτα εσωτερική, βουβή κραυγή της ανθρώπινης απομόνωσης και καταλήγει σε έναν εκκωφαντικό, μαξιμαλιστικό σχολιασμό του σύγχρονου κόσμου. πάνω στην ανθρώπινη ευαλωτότητα και την αντοχή.